Marmelo

Nesta ocasión tocou facer o marmelo, que estamos na época.

[caption id="attachment_1334" align="aligncenter" width="500" caption="Doce de marmelo"][/caption]

Esta receita ten moitísimas vantaxes: aproveitamos un froito que en cru non sería comestible, a cantidade adáptase aos kilos de marmelo que teñamos en cada ocasión, e pode conxelarse para que dure ata a tempada seguinte.

Na casa de Pataca Brava fanno desde hai moitos anos, pero en cantidades inxentes. Así que non vos asuste o tamaño da pota de cocción: como digo, podedes facer calquera cantidade.

Ingredientes

• 1 kg. de marmelos


• 750 gr. de azucre


• Auga

A proporción de froita e azucre mantense sempre así. Se temos 20 quilos de marmelo (pesado xa limpo, non enteiro), botaremos 15 de azucre (cunha regra de tres calcúlase estupendamente).



Elaboración

1.- O marmelo é unha froita moi dura e peluda (aínda que isto depende do que lle chova antes de apañalo).

[caption id="attachment_1335" align="aligncenter" width="500" caption="Marmelos (Cydonia oblonga)"][/caption]

Para comezar coa receita, debemos limpalos de impurezas e pelo; non é preciso planalos.

[caption id="attachment_1336" align="aligncenter" width="150" caption="Limpamos a froita"][/caption]

2.- Partimos as froitas en anacos cun bo coitelo. Non debemos usar a carne que queda máis pegada ao carozo, pois é moito mais dura e logo non se dá desfeito.

[caption id="attachment_1339" align="aligncenter" width="300" caption="Cortamos os marmelos"][/caption]

Como o marmelo é tan duro, que non vos sorprenda que vos saian bochas nas mans!

Observade como os carozos non se deben aproveitar moito:

[caption id="attachment_1355" align="aligncenter" width="150" caption="Carozos"][/caption]

Agora é cando debemos pesar a froita para calcular o azucre que precisamos.

Botámola nunha pota de dobre fondo cun dedo de auga (o mínimo, para que non se pegue, máis que nada) e a metade do azucre que lle calculamos.

[caption id="attachment_1343" align="aligncenter" width="500" caption="Poñemos a cocer"][/caption]

Deixámolo media hora a lume lento (moi, moi lento!), tendo coidado de remexer de cando en vez para que non se pegue.

[caption id="attachment_1342" align="aligncenter" width="150" caption="Deixamos ferver media hora"][/caption]

3.- Engadimos o resto do azucre e deixamos que ferva unha hora máis, a lume moi lento.

[caption id="attachment_1344" align="aligncenter" width="500" caption="Fervemos unha hora máis"][/caption]

4.- Fóra do lume, batemos ben ata desfacer os anacos que quedaran. Observade que batedor armaron na casa de Pataca Brava a partir dun taladro:

[caption id="attachment_1347" align="aligncenter" width="300" caption="Batedor "made in casa""][/caption]

Tede moito coidadiño ao bater, pois queima (e mancha) moito.

Vós podedes usar un batedor normaliño, como este:

[caption id="attachment_1348" align="aligncenter" width="150" caption="Batemos ben"][/caption]

5.- Logo de bater, voltamos a poñelo no lume (esta vez normal) un minuto aproximadamente. Isto axuda a que colla cor.

6.- Inmediatamente (antes de que refríe) fóra do lume, enchemos os moldes que teñamos preparados (se queremos, aptos para conxelar).

[caption id="attachment_1349" align="aligncenter" width="500" caption="Enchemos os moldes"][/caption]

No molde xa observaremos que de seguida vai callando. Non debemos tapalos ata que refríe de todo (para que non se forme vapor).

[caption id="attachment_1363" align="aligncenter" width="500" caption="Resultado final"][/caption]

Acompañado de queixo de Arzúa é unha delicia!!!

Peixe azul en escabeche

Nunca se me ocurrira colgar esta receita. É o escabeche que lle fai a miña nai aos xureliños fritidos que lle sobran, e que imos comendo de entrante os días seguintes. Pero como os fai en frío, sen lume, e é tan sinxelo de preparar, supoño que non o considerei "receita" para publicar, ata que a miña irmá consultou o Saraghallada para facelos e atopouse con que non estaban, así que aí van!

[caption id="attachment_1328" align="aligncenter" width="500" caption="Peixe en escabeche"][/caption]

O feito de facer o escabeche en frío implica que non se conservarán durante meses, senón unha semana ou incluso máis (se o líquido cobre ben o peixe).

Nesta ocasión, comprei das primeiras xardas da tempada para facelas desta maneira, e engadinlle unhas sardiñas que me sobraron do xantar. Serven tamén, como dixen, xureliños ou xurelo, e os pataghullos que só conseguimos na praza de Marín:

[caption id="attachment_1308" align="aligncenter" width="312" caption="Patagullo ou alcrique (Somberesox saurus)"][/caption]

Ingredientes:

• 3 ou 4 follas de loureiro


• 3 ou 4 dentes de allo


• 2 culleriñas colmadas de pimentón doce


• 150 ml. de aceite de oliva


• 150 ml. de vinagre


• Peixe axul fritido

[caption id="attachment_1311" align="aligncenter" width="150" caption="Sardiñas e xarda"][/caption]

Elaboración:

1.- Nunha fonte fonda, cubrimos o fondo coa metade do allo (en láminas), o loureiro (en cachiños) e o pementón.

[caption id="attachment_1309" align="aligncenter" width="500" caption="Preparamos o fondo"][/caption]

2.- Dispoñemos sobre esa cama o peixe fritido previamente.

[caption id="attachment_1310" align="aligncenter" width="500" caption="Colocamos o peixe"][/caption]

3.- Sobre o peixe, botamos o resto de allo, loureiro e pementón.

[caption id="attachment_1312" align="aligncenter" width="500" caption="Rematamos cos ingredientes"][/caption]

4.- Cubrimos co vinagre e aceite, en proporcións similares (canto máis o cubra, máis tempo se conservará).

[caption id="attachment_1313" align="aligncenter" width="500" caption="Resultado final"][/caption]

 

Pizza alle Verdure con Acciuga

Fai anos mercaba unhas bases de piza da marca Buitoni que incluían no envoltorio receitas variadas para preparar unhas pizzas riquísimas. Xuntei unhas cuantas receitas distintas das que 2 ou 3 preparaba con certa frecuencia, pois eran bastante orixinais e cociñadas con ingredientes frescos e escollidos facían da pizza un prato relativamente sano e moi sabroso. (De feito, recoller receitas como esas almacenadas en anacos de papel axudaron a madurar a idea deste blogue)

A cuestión é que o outro día tiña ganas de preparar unha nova receita de pizza, e revisando as receitas atopei unha que resultou ser moi rica, e quero compartir con vos para que a probedes e a fagades cando queirades.

Ingredentes (unha pizza pequena para 2)

• 1 base de pizza


• 2 tomates


• 1/2 calabacín


• 1/2 berenxena


• 4 anchoas en aceite


• Aceite e sal

Preparación

[caption id="attachment_1279" align="alignnone" width="640" caption="Cortando as verduras en toros"][/caption]

1. Cortamos as verduras en toros delgados. Estendémolas nunha fonte de forno pintada de aceite e botámoslle sal. Cociñámolas no forno a 200º durante 15 min.
   
   [caption id="attachment_1284" align="alignnone" width="640" caption="Verduras cortadas"][/caption]
   
   [caption id="attachment_1287" align="alignnone" width="640" caption="Forneando as verduras"][/caption]


2. Preparamos unha sinxela salsa de anchoas pasándoas pola batidora con un pouco de aceite e pementa.
   
   [caption id="attachment_1288" align="alignnone" width="640" caption="As anchoas, para ser pasadas pola batidora"][/caption]


3. Una vez que as verduras están listas, se colocan sobre a masa de pizza repartíndoas uniformemente. Se aliña coa salsa de anchoas e se cociña a pizza durante 5 ou 10 min mais, dependendo do cociñada que estea a masa (a miña é de panadería e ven medio cocida).

O resultado é unha piza vexetal moi sinxela, sabrosa, suave e ¡sen queixo!

[caption id="attachment_1289" align="aligncenter" width="640" caption="Pizza alle Verdure con Aciuga"][/caption]

Bacallau con cebola allada

Cando saco do conxelador o rico bacallau que traemos da feira de Portugal asáltame sempre a mesma pregunta: como o preparo? Temos uns lomos gordos, fermosos, e a min simplemente cocidos non me van moito, así que indaguei nos libros de cociña e fixen unha versión do "Bacallau lusitano" da Cociña de Larpeiros.

[caption id="attachment_1237" align="aligncenter" width="500" caption="Bacallau con cebola allada"][/caption]

Apetecíame ademais algo de verduriña, e topei en Pontevedra unha coliflor de aquí, con toda a súa folla, fresquiña, así que me aventurei a unha variante da allada clásica.

Ingredientes (para 3 persoas):

• 600 grs de lomos de bacallau desalgado


• 2 cebolas grandes


• Fariña


• Aceite de oliva


• 1 cullerada grande de pementón moído doce


• 1 bo chorro de vinagre


• 1 coliflor


• Patacas (opcional)


• 3 ou 4 dentes de allo

Elaboración:

1.- Lavamos a folla da coliflor (á miña nai sempre lle gustou, e a min tamén) e partímola un pouco. Botámola en auga fervendo con sal e media cebola. Cando ferva 5 minutos, engadímoslle a flor partida en catro grandes anacos, e deixámola entre 12 e 15 minutos. (Eu non o fixen, pero pode engadirse pataca, ou fritila en vez da colilor).

[caption id="attachment_1240" align="aligncenter" width="500" caption="Facemos unha cama coa coliflor"][/caption]

Escorrémolo e facemos unha cama coa verdura e a flor ao redor nunha fonte que poida ir ao forno.

2.- Secamos os lomos de bacallau desalgado e pasámolos por fariña. .

[caption id="attachment_1241" align="aligncenter" width="500" caption="Secamos ben o bacallau"][/caption]

Nunha tixola con aceite ben quente, dourámolos por todos os cantos:

[caption id="attachment_1242" align="aligncenter" width="500" caption="Fritimos o bacallau"][/caption]

Retirámolos sobre a cama de verdura, coa pel para abaixo, e reservamos.

[caption id="attachment_1243" align="aligncenter" width="500" caption="Reservamos o bacallau"][/caption]

3.- No aceite de fritir o bacallau, sofritimos a cebola cortada en aros. Cando empece a abrandar, engadímoslle o allo laminado.

[caption id="attachment_1246" align="aligncenter" width="500" caption="Sofritimos a cebola"][/caption]

Cando a cebola transparente, retiramos do lume. Podemos quitarlle algo de aceite. Engadimos o pementón e o vinagre, e remexemos ben.

[caption id="attachment_1247" align="aligncenter" width="500" caption="Engadimos o pementón e o vinagre"][/caption]

4.- Cubrimos o bacallau e a coliflor coa mestura.

[caption id="attachment_1248" align="aligncenter" width="500" caption="Cubrimos coa mestura"][/caption]

Metemos a fonte no forno a temperatura moderada entre 10 e 15 minutos (polo grosor do meu bacallau, non lle viñan mal 20 minutiños).

[caption id="attachment_1249" align="aligncenter" width="500" caption="Resultado final"][/caption]

 

Guiso de carne con pasta

Chega o outono e xa apetece facer guisos.

[caption id="attachment_1214" align="aligncenter" width="500" caption="Guiso de carne con pasta"][/caption]

Cando a miña nai facía este, a min non me gustaba nada, porque de nova prefería a pasta en branco, así que os meus irmáns máis eu lle botabamos unha chea de tomate fritido para que se parecera algo á pasta que queriamos.

Este prato é ideal para facer o día anterior, deixando o preparado coa carne, e engadíndolle ao día seguinte só a pasta e a auga, co que cociñariamos en 15 minutos (o mesmo acontece cos guisos de arroz ou pataca).

Hoxe apurei un pouco a receita facendo a carne na ola rápida, co que me quedou brandiña e, en consecuencia, un guisiño ben xeitoso e rico. Aí vai!

Ingredientes (para 3 persoas):

• 450 gr. de carne de tenreira


• 300 gr. de pasta


• 1 cebola


• 1 cenoria grande


• ¼ pemento vermello


• ¼ pemento verde


• 2 dentes de allo


• 1 tomate maduro e pequeno


• ½ vaso de viño branco


• Caldo de verdura, carne ou polo (senón, auga)


• Azafrán e colorante


• Sal e aceite de oliva

Elaboración:

1.- Nunha pota, facemos un refrito coas verduras picadas e tres culleradas de aceite (o allo e mailo tomate aínda non llo botamos), remexendo para que non se queime.

[caption id="attachment_1215" align="aligncenter" width="500" caption="Pasamos as verduras"][/caption]

2.- Cando estean brandiñas botámoslle a carne en anacos e o allo picado, e deixamos uns minutos, remexendo de cando en vez.

[caption id="attachment_1216" align="aligncenter" width="500" caption="Engadimos a carne"][/caption]

3.- Engadímoslle o tomate, sen tona, en anaquiños. Deixamos tres ou catro minutos máis.

[caption id="attachment_1217" align="aligncenter" width="500" caption="Botámoslle o tomate"][/caption]

4.- Unha vez listo o refrito, botamos o viño, deixándoo dous minutos.

[caption id="attachment_1218" align="aligncenter" width="150" caption="Engadímoslle o viño"][/caption]

Logo, auga (ou caldo) que cubra a carne, e deixamos que se consuma o líquido (unha ½ hora) a lume lento. Eu fíxeno 15 minutos na ola rápida.

[caption id="attachment_1219" align="aligncenter" width="150" caption="Deixamos que se coza a carne"][/caption]

5.- Engadimos a pasta, azafrán e colorante, sal e auga ou caldo que cubra a pasta.

[caption id="attachment_1220" align="aligncenter" width="500" caption="Cocemos a pasta"][/caption]

6.- Facemos 15 minutos a lume suave.

[caption id="attachment_1221" align="aligncenter" width="500" caption="Resultado final"][/caption]

Pasta con mexilóns

Tiña gardada esta receita desde hai moito tempo, recortada dunha revista dominical, e nunca me animara a facela. Hoxe tocou, que tiña gañas de algo distinto e fácil de facer.

[caption id="attachment_1180" align="aligncenter" width="500" caption="Pasta con mexilóns"][/caption]

A receita inicial é de Martín Berasategui, que eu variei á miña maneira. Como soe pasar, os ingredientes do cociñeiro non se corresponden exactamente co que amosan as fotos, polo que a unha nunca lle sairá como a el... Faráo adrede, supoño. ;-)

De todos xeitos, quedou rico, así que aí vai.

Ingredientes (para 4 persoas)

• 400 gr. de pasta branca


• 2 kg. de mexilóns


• 1 cebola grande


• 1 dente de allo


• Un chorro de viño branco


• 1 culleriña de pimentón doce


• 100 ml. de nata líquida


• 2 culleróns de salsa de tomate


• Pirixel


• Unha noz de manteiga


• Sal e aceite de oliva

Elaboración

1.- Se non temos en reserva, primeiro abriremos os mexilóns ao vapor e faremos a salsa de tomate.

[caption id="attachment_1188" align="aligncenter" width="500" caption="Abrimos os mexilóns ao vapor"][/caption]

(Para abrir os mexilóns, poñemos unha pota grande ao lume cunha póla de loureiro e os mexilóns limpos enriba, sen auga. Os moluscos irán soltando a súa auga, así que non se pegará. Tapamos a pota, e vixiamos que non bote por fóra, sacando o testo de vez en cando e remexendo para que todos os mexilóns abran. Cando estean, nuns minutos, retirámolos do lume e deixamos refriar.)

[caption id="attachment_1189" align="aligncenter" width="500" caption="Salsa de tomate caseira"][/caption]

Podemos reservar a auga que soltaron os mexilóns, coada, para cocer logo a pasta.

[caption id="attachment_1191" align="aligncenter" width="150" caption="Auga dos mexilóns"][/caption]

2.- Facemos un sofritido coa cebola picadiña e o allo. Cando estea transparente (a min pasóuseme), engadimos o pimentón. Dámoslle unhas voltas rápidas e botamos o viño e medio vaso de auga.

[caption id="attachment_1190" align="aligncenter" width="500" caption="Facemos un sofrito"][/caption]

Deixamos reducir uns cinco minutos a lume suave.

3.- Cócese a pasta en abundante auga (eu empreguei tamén a de abrir os mexilóns) con sal e un chorro de aceite de oliva, ata que estea “al dente”. Escorrémola e reservámola.

4.- Seguindo coa salsa, botamos a nata líquida e a salsa de tomate (podemos engadir moita máis, ao gusto) e deixamos que coza uns minutos, comprobando o sal.

[caption id="attachment_1192" align="aligncenter" width="500" caption="Engadimos a nata e o tomate"][/caption]

5.- Engadimos os mexilóns e a pasta recén cocida, dándolle unhas voltas e apagando o lume. Botámoslle o pirixel picadiño e a manteiga en anaquiños, mesturando ben.

[caption id="attachment_1195" align="aligncenter" width="500" caption="Mesturamos todo"][/caption]

Polo con froitas

Co permiso de Pasascontodo, publico este post que debería chamarse "Polo de Nieves", que foi quen lle ensinou a receita.


[caption id="attachment_1156" align="aligncenter" width="500" caption="Polo con froitas"][/caption]

Este prato mestura sabores doces e salgados, e é unha delicia. Anímovos a probalo!

Ingredientes (para 6 persoas):

• 1 polo da casa


• 1 cebola grande


• 4 dentes de allo.


• 4 patacas (opcional)


• Pirixel.


• Salsa de soia


• Froitas e froitos secos ao gusto (mazá, piña, castañas, orellóns, ameixas, pasas, figos, piñóns…)


• 1 vaso de viño branco


• Aceite e sal

Elaboración:

[caption id="attachment_1157" align="aligncenter" width="300" caption="Igredientes para o adobo"][/caption]

1.- Ponse o polo, en trozos grandes, en adobo unha hora con aceite, allo, pirixel e salsa de soia.

[caption id="attachment_1158" align="aligncenter" width="500" caption="Poñemos o polo en adobo"][/caption]

2.- Cortamos a cebola en aros e pochámola nunha tixola, e cando estea, dispoñémola de base nunha fonte do forno grande.

[caption id="attachment_1159" align="aligncenter" width="500" caption="Pasamos a cebola..."][/caption]

No mesmo aceite, douramos o polo e ímolo poñendo sobre a cebola.

[caption id="attachment_1160" align="aligncenter" width="500" caption="... e no mesmo aceite o polo"][/caption]

3.- Se facemos patacas fritidas, cortámolas en tacos e pasámolas antes pola tixola un pouco. Se non, podemos substituílas por castañas (semicocidas e peladas) e/ou mazá (pelada e en tacos).

4.- Prequentamos o forno a 150º.

5.- Ao redor do polo poñemos todas as froitas e froitos secos.

[caption id="attachment_1163" align="aligncenter" width="500" caption="Poñemos as froitas"][/caption]

Báñase todo con viño e salsa de soia, e botamos un pouco de sal (non moito, porque a salsa de soia tamén salga) e métese no forno unha hora, virando o polo de cando en vez e vixiando que non reseque (podemos mollalo con auga se o precisara).

[caption id="attachment_1164" align="aligncenter" width="500" caption="Resultado final"][/caption]